# Þegar eigandinn er líka markaðsstjórinn
> Í mörgum litlum og meðalstórum fyrirtækjum er enginn markaðsstjóri, það er eigandinn sem ber ábyrgðina í hjáverkum. Það býr til þrjú einkenni sem hindra vöxt, og lausnin er ekki alltaf sú sem fyrst kemur upp í hugann.
Höfundur: Sigurður Már Sigurðsson (Velora)
Birt: 2026-07-10
Flokkur: Stefna og skipulag
Vefslóð: https://velora.is/greinar/thegar-eigandinn-er-markadsstjori
---
Í mörgum litlum og meðalstórum íslenskum fyrirtækjum er enginn markaðsstjóri. Það er eigandinn sem ber ábyrgðina á markaðsmálum, ofan á sölu, rekstur, starfsfólk og allt hitt. Einhver þarf að gera það og enginn annar er skráður í hlutverkið.

Það er ekki beint galli, þetta er einfaldlega staðan sem mörg fyrirtæki búa við. En hún býr til ákveðin einkenni sem hindra vöxt, og þau eru nánast alltaf þau sömu.

## Þrjú algeng einkenni

**Markaðsstarf í sprettum, með löngum þögnum á milli.** Það kemur góður mánuður. Sett upp herferð, sendur póstur, skrifað blogg. Svo tekur reksturinn yfir aftur og ekkert gerist í markaðsmálum í átta vikur. Á endanum er árið mælt í nokkrum sprettum, ekki í samfelldri uppbyggingu.

**Ákvarðanir sem enginn á.** Á að fjárfesta í SEO? Fara í netverslun? Ráða inn framkvæmdaraðila í samfélagsmiðla? Það er hægt að ræða þetta á mörgum fundum og enginn tekur ákvörðunina, því strategíski aðilinn (eigandinn) hefur ekki tíma til að sökkva sér ofan í málin og enginn annar hefur umboð til að taka ákvörðun.

**Afsökunar-hringurinn.** Þetta er lúmskasta einkennið. Það er alltaf hægt að réttlæta biðina. Það er háannatími. Það er einhver undirbúningur í gangi. Það er verið að skoða allskonar. Fyrirtækið vex kannski áfram af öðrum ástæðum (góð vara, sterk sölukeðja, gamlir viðskiptavinir), sem gerir það enn erfiðara að sjá að markaðsmálin séu í raun ekki að vinna vinnuna sína.

## Af hverju „bara að ráða markaðsstjóra" leysir þetta oft ekki

Fyrsta hugsunin er yfirleitt sú sama: „Ég þarf að ráða einhvern í þetta." Það er rökrétt, og fyrir sum fyrirtæki er það rétt næsta skref. En ekki fyrir öll.

Í fyrirtæki sem er á þeim stað að eigandinn er líka markaðsstjóri, hefur markaðsstjóri í fullu starfi sjaldan nóg að gera. Það eru ekki 40 tímar á viku af markaðsvinnu sem bíða fyrir einn aðila, þetta eru oft nokkrir stórir kaflar á ári og stöðug smáverk. Það þýðir að nýi markaðsstjórinn er annaðhvort undirmannaður í verkefnum, eða stanslaust að bíða eftir grænu ljósi frá þér, sem færir okkur aftur á byrjunarreit.

Það er líka annað sem gleymist oft. Eigandinn er í mörgum tilvikum besti strategíski aðilinn í fyrirtækinu. Hann þekkir viðskiptavininn, veit hvað gengur og hvað ekki, sér hvar peningarnir koma inn. Þegar markaðsstjóri er ráðinn til að taka markaðsmálin alfarið af eigandanum, tapast sú innsýn oft í þýðingu, hversu góður sem hann er.

## Það sem virkar: einhver sem vinnur með þér, ekki í staðinn fyrir þig

Þetta er þar sem margir festast. Þeir halda að valið sé annaðhvort „ég geri þetta sjálfur" eða „ég ræð einhvern til að taka þetta af mér". En það er þriðja leiðin, og hún hentar í sumum tilfellum fullkomlega.

Þriðja leiðin er ráðgjafi og framkvæmdaraðili sem vinnur með þér yfir tíma, þar sem þú heldur áfram að eiga strategíuna en ert ekki einn með hana. Munurinn er í tveimur atriðum:

- **Ábyrgðin færist ekki.** Þú ert enn markaðsstjórinn, þú tekur enn ákvarðanirnar. Aðilinn fyrir utan hjálpar þér að hugsa skýrar og kemur hlutunum í verk þegar þarf, en tekur ekki hlutverkið yfir.
- **Umfangið passar við fyrirtækið.** Kaflar með þéttu samstarfi þegar það er stórt verkefni í gangi, hægari taktur þess á milli. Fyrirtækið borgar fyrir vinnuna sem er í raun gerð, án þess að þurfa að fylla heila vinnuviku.

Það er líka önnur hlið sem er sjaldan nefnd. Það eitt að hafa einhvern við hliðina á sér sem spyr réttu spurninganna á réttum tíma („hvert er raunverulega markmiðið með þessu?", „hvað er að stoppa þig?") flýtir ákvörðunum meira en flestir gera sér grein fyrir. Afsökunar-hringurinn slitnar þegar það er einhver annar sem heldur bókhald yfir hvað átti að gerast.

## Fyrsta skrefið, í dag

Áður en það er tekin ákvörðun um hvort ráða eigi markaðsstjóra, kaupa þjónustu eða halda áfram eins og áður, þá er eitt sem borgar sig að gera fyrst: sjá stöðuna svart á hvítu.

Ég bý ekki til pakka og legg fram tilboð fyrr en ég veit hvar fyrirtækið er statt. Ástæðan er einföld: ef ég veit það ekki, þá er ráðgjöfin mín ágiskun, og þú situr enn eftir með sömu spurningar á morgun.

Þess vegna er greiningarferlið mitt fyrsta skrefið fyrir alla sem eru að velta þessu fyrir sér. Það tekur nokkrar mínútur, þú svarar spurningum um fyrirtækið og stöðu markaðsmálanna, og í framhaldinu getum við skoðað viðeigandi skref fyrir þig.
Ekkert loforð, engin sölupressa, engin skuldbinding.

Ef það kemur í ljós að við eigum samleið, þá tökum við næsta skref. Ef ekki, þá er staðan þín orðin skýrari, og það eitt er virði nokkurra mínútna.