Smáa letrið í strætóskýlinu
Staðsetning auglýsingar segir þér hvað sameinar fólkið sem sér hana. Strætóskýlið, líkamsræktarstöðin og blaðið eru þrjú dæmi um smáatriði sem breyta öllu.
Höfundur: Sigurður Már Sigurðsson, Velora. Birt 2026-09-01.
Flestir kaupa birtingu út frá stærð og verði. Miðillinn með flesta áhorfendur, skjárinn á fjölförnustu gatnamótunum, blaðið sem fer í flest hús. Vandinn er að spurningin er röng. Það sem skiptir máli er ekki hversu margir sjá auglýsinguna, heldur hvað sameinar þau sem sjá hana, og hvort þú talar við þau eins og þú vitir það.
Fólkið inni í strætóskýlinu er ekki á bíl
Skjár í strætóskýli er í raun tveir miðlar á sama fletinum. Þau sem keyra framhjá sjá stóru stafina í tvær sekúndur og ekkert meira. Þau sem sitja inni hafa tíma til að lesa smáa letrið, og um þau veistu eitt sem er dýrmætt: þau eru ekki á bíl.
Þess vegna er glæný smurolía illa staðsett þar. Fólkið sem sest inn í skýlið þarf ekki að spá í henni. Úlpa í köldu veðri er allt annað mál, því þau eru einmitt í aðstæðunum sem varan leysir. Sami flötur, sama verð, allt önnur útkoma.
Þetta er kostnaðurinn við almenn skilaboð
Þegar staðsetningin er ekki notuð verður textinn almennur, því hann þarf að passa öllum. Almenn skilaboð tapa alltaf fyrir skilaboðum sem hitta á aðstæður. Þú borgar sama gjaldið fyrir birtinguna en fær brot af viðbrögðunum, og þú lærir ekkert af herferðinni sem þú getur notað næst. Það kostar þig tvöfalt: peninginn núna og þekkinguna sem þú hefðir getað byggt á.
Líkamsræktarstöðin segir þér hvað fólkið er að gera
Skjár í líkamsræktarstöð hefur innbyggt samnefni. Allir í húsinu eru að hreyfa sig. Markmiðin eru ólík, sumir byggja upp, aðrir eru í endurhæfingu og einhverjir eru bara að halda sér gangandi, en athöfnin er sú sama. Þar eiga æfingafatnaður, próteinríkur matur og fæðubótarefni raunverulegt erindi.
Þar er líka rétt að staldra við og spyrja hvað er heimilt. Léttbjór gæti virkað vel á þeim fleti á pappír, en reglur um áfengisauglýsingar og heilsufullyrðingar eru ekki smáatriði heldur skilyrði sem þú þarft að athuga áður en þú skrifar textann.
Blaðið sem þér er boðið að auglýsa í hefur þema
Þegar einhver hringir og býður þér hálfa síðu er fyrsta spurningin ekki hvað hún kostar, heldur hvað blaðið er. Bæjarblað safnar fólki eftir búsetu. Hestamannablað safnar eftir áhugamáli sem kostar peninga. Golfblað safnar eftir áhugamáli, tíma og oftast tekjum.
Þemað segir þér hvað sameinar hópinn sem les. Ef varan þín passar þeim hópi þá áttu erindi. Ef hún passar ekki er lágt verð enginn afsláttur, heldur ódýrari leið til að tapa peningnum hægar.
Hvernig ég horfi á staðsetningu
Ég byrja alltaf á einni spurningu: hvað er fólkið að gera á þeirri stundu sem það sér þetta? Sá sem bíður eftir vagni í nóvember er í öðru hugarástandi en sá sem er á hlaupabretti eða sá sem flettir blaði heima í sófanum.
Þegar svarið er skýrt skrifar auglýsingin sig næstum sjálf. Þú veist hvað á að vera stóru stafirnir sem sjást í tvær sekúndur og hvað á að vera smáa letrið fyrir þau sem hafa tíma. Það er ekki hönnunarsmáatriði, það er ákvörðun um hverjum þú ert að tala við.
QR kóði er ódýrasta viðbragðsmælingin sem þú átt
Útiauglýsing þarf ekki að vera svarthol. QR kóði inni á myndinni kostar ekkert og segir þér hversu margir tóku upp símann og gerðu eitthvað. Það er ekki heildarmyndin, en það er raunverulegt viðbragð við ákallinu sem þú skrifaðir. Ef enginn skannar er annaðhvort staðsetningin eða ákallið ekki að hitta, og það er upplýsing sem þú hefðir aldrei fengið annars.
Þú mælir samt ekki allt. Einhver sér auglýsinguna, man eftir þér mánuði síðar og hringir eða kemur við í versluninni, og það mun aldrei skila sér í neinn kóða. Það er í lagi. Markmiðið er ekki fullkomin mæling heldur tilfinning fyrir því hvort þú ert að vekja viðbrögð eða bara fylla flöt.
Ef þú vilt sjá hvar fyrirtækið þitt stendur akkúrat núna, þá getur þú farið yfir stöðuna hér.
Hreint markdown afrit af þessari grein